محمد ! و به خدا سوگند كه مىدانى شمارهء مجلسيان هيچ كس بيش از شمارهء افراد مجلس من نيست ، و در اين هنگام آيه نازل شد كه : فليدع ناديه . « 10 » نيز از ابن عباس روايت شده است كه اين آيه دربارهء ابو جهل هنگامى نازل شد كه ابن مسعود پس از تلاوت سورهء الرحمن بر قريش ، با چشم گريان نزد پيغمبر آمد ، پس جبرييل بشارت پيروزى را براى رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله - آورد ، و ديگر كار ابن مسعود آن بود كه در روز بدر بر ابو جهل گذشت كه با مرگ دست در گريبان بود ، پس بر سينه‌اش نشست تا سر او را از تن جدا كند ، و ابو جهل به او گفت : بر جايگاه بلندى نشسته‌اى ، پس ابن مسعود در پاسخ او گفت : اسلام برتر است و هيچ چيز برتر از او نخواهد بود ، و چون سرش را از تن جدا كرده ، آن را بر روى زمين مىكشيد و بدين گونه مژدهء جبرييل تحقق پيدا كرد و آيه در دنيا پيش از آخرت تأويل شد . [ 19 ] در پايان سوره قرآن مردمان را از فرمانبردارى گردنكشانى نهى مىكند كه به مال و معرفت خويش اظهار بىنيازى كردند ، و فرمانبردارى از ايشان عصيان نسبت به خدا به شمار مىرفت ، و به شرك آشكار يا پنهان شبيه بود ، و به همين سبب اطاعت كردن از ايشان انسان را از نزديكى به خداوند متعال محروم مىسازد . « كَلَّا لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ - هرگز فرمان او را مبر و سجده كن و نزديك شو . » هنگامى كه انسان به طاغيان مال و علم ، با همهء فريبكارى و گمراه كنندگى و ترسناكى كه دارند كفر مىورزد ، استقلال خود را كه جوهر انسانيت است باز پس مىگيرد ، و خود را آمادهء سجده كردن و از راه سجود به خدا نزديك شدن مىسازد . / 230 آيه ما را راهنمايى مىكند به اين كه : سجود وسيلهء عروج انسان به سوى خدا است ، و چون سجده كرد به خدا نزديك مىشود . مگر ذات انسان فقر و ناتوانى

--> ( 10 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 610 .